Badacze zaproponowali metodę 'Artifact Distillation', w której zaawansowane modele eksportują swoje procedury rozwiązywania problemów do banku artefaktów. Mniejsze modele odpytują ten bank w czasie rzeczywistym, co pozwala na poprawę ich wyników bez konieczności kosztownego trenowania.
Naukowcy zaproponowali LOTUS, strukturę do wykrywania halucynacji, która wykorzystuje multilinieową dekompozycję niskiego rzędu do wyodrębniania sygnałów z ukrytych warstw LLM. Analizując szczytowe aktywacje i wzorce międzywarstwowe, metoda ta skuteczniej identyfikuje błędne odpowiedzi niż obecne techniki oparte na poolingu.
Badacze opracowali metodę opartą na algorytmie k-center i wektorach (embeddings), która pozwala wybierać mniejsze, wysoce reprezentatywne podzbiory danych treningowych dla modelu Whisper. Podejście to przewyższa losowe próbkowanie dzięki lepszej reprezentacji różnorodności językowej, co jest szczególnie istotne przy ograniczonych zasobach.
Naukowcy wprowadzili Recursive Semantic Divergence (RSD) – nienadzorowaną metrykę, która mierzy i karze niespójność w trajektoriach działania agentów LLM. Stosując RSD jako sygnał nagrody podczas dostrajania (fine-tuning), modele wykazują znacznie bardziej stabilne zachowanie i wyższe wskaźniki sukcesu w zadaniach wykorzystujących narzędzia.
Najnowsze badania nad modelem Qwen3.5-27B dowodzą, że choć interwencje w aktywacje mogą wymusić na modelu konkretną odpowiedź, często nie prowadzą do poprawnego wnioskowania. Zauważono, że zyski w poprawności wyboru zanikają przy zmianie kontekstu, co sugeruje, że wymuszone odpowiedzi nie odzwierciedlają logicznego zrozumienia warunków korzystania z narzędzi.
IBM Research wydał vLLM-Hook MIA, plugin dla open-source'owego silnika wnioskowania vLLM, który pozwala deweloperom obserwować i ingerować w wewnętrzne stany modelu w czasie działania — np. odrzucać złośliwe prompty, oznaczać zmyślone fakty czy korygować ton odpowiedzi — bez wyłączania szybkiego trybu wykonywania opartego na powtarzaniu grafu w vLLM. Według raportu technicznego IBM, MIA jest nawet 20 razy szybszy niż poprzedni vLLM-Hook i nawet 14 razy szybszy niż metody wstawiające kod bezpośrednio do modelu. W testach sterowanie modelem 8B Llama lub 1,5B Qwen dodawało tylko około 2% opóźnienia, a model 70B Llama - około 6%.
AWS udostępnił konektor NIXL typu „push” dla vLLM, zmieniający sposób przesyłania danych pamięci podręcznej klucz-wartość (KV) między instancjami prefill i decode w rozdzielonym serwowaniu LLM. Zamiast pobierania bloków KV przez instancję decode po zakończeniu prefill, instancja decode z wyprzedzeniem rejestruje docelową pamięć, a instancja prefill zapisuje dane KV bezpośrednio, gdy tylko są gotowe — usuwając koordynację ze ścieżki krytycznej. W testach z modelem Qwen3-32B w konfiguracji 1 prefill/1 decode na instancjach EC2 P5en z EFA, tryb push osiągnął nawet 3-krotnie lepszy czas do pierwszego tokenu (TTFT) i nawet o 30% lepszy czas generowania pojedynczego tokenu (TPOT) niż domyślny tryb pull, zwłaszcza przy dużym obciążeniu zapytaniami.
AWS przedstawił trzy optymalizacje na poziomie kerneli dla obsługi modeli Mixture-of-Experts (MoE) na GPU Hopper, opracowane we współpracy ze społecznością vLLM i wdrożone w kontenerze LMI Amazon SageMaker AI. Zmiany eliminują nieefektywność obliczeń fused MoE podczas fazy dekodowania z małymi partiami, gdzie wcześniej rdzenie Tensor Core były niedostatecznie wykorzystywane. Łącznie optymalizacje dają do 10% wyższą przepustowość i do 9% szybszy czas do pierwszego tokena (TTFT).
Badacze Apple ML opublikowali artykuł na NeurIPS wprowadzający SELFCOMPACT – strukturę pozwalającą agentom opartym na modelach językowych samodzielnie decydować, kiedy i jak kompaktować zgromadzony kontekst, zamiast polegać na kompaktyzacji wyzwalanej w stałych odstępach na podstawie liczby tokenów. Metoda łączy narzędzie kompaktyzacji wywoływane przez model z lekkim zestawem reguł wskazujących, kiedy działać (gdy podzadanie zostało rozwiązane) i kiedy wstrzymać się (w trakcie wyprowadzania lub przy utknięciu). Testowana na sześciu benchmarkach i siedmiu modelach, dorównała lub przewyższyła kompaktyzację w stałych odstępach, zużywając znacznie mniej tokenów.
Badacze z Amazon Web Services opublikowali metodę „priming”, która przekształca wstępnie wytrenowane modele Transformer w architektury hybrydowe łączące warstwy uwagi (attention) i modeli przestrzeni stanów (SSM), wykorzystując istniejące wagi zamiast treningu od zera. Podejście obniża koszty wstępnego treningu o ponad 99% i pozwala 32-miliardowemu modelowi hybrydowemu dorównać jakością źródłowemu modelowi Transformer, dekodując nawet dwukrotnie szybciej. Amazon przetestował trzy typy SSM i udostępnił otwartoźródłowy zestaw modeli, kod treningowy oraz narzędzia na licencji Apache 2.0.
GitHub opublikował ReviewBench, benchmark w fazie podglądu badawczego (research preview), który ma umożliwić porównywanie agentów AI do przeglądu kodu według wspólnego, weryfikowalnego standardu. Zbiór danych obejmuje 219 rzeczywistych publicznych pull requestów w 19 językach i 187 repozytoriach, dobranych tak, by odzwierciedlały rozkład języków i rozmiarów wśród 103,9 mln rzeczywistych pull requestów na GitHubie. Dane referencyjne (ground truth) pochodzą z połączenia recenzentów-ludzi, narzędzi do analizy statycznej oraz kilku czołowych modeli LLM, a ich oceny zweryfikowali starsi inżynierowie, których osądy zgadzały się z etykietami benchmarku w 96,6% przypadków. GitHub twierdzi, że już wykorzystał ReviewBench wewnętrznie do śledzenia własnego produktu Copilot code review (CCR), a zmiany wyników offline wiarygodnie przewidywały kierunek późniejszych testów A/B na produkcji.