Firma Microsoft zaprezentowała „Perception” – platformę zabezpieczeń zaprojektowaną do zarządzania ryzykiem wynikającym z automatycznych cyberataków wspomaganych przez sztuczną inteligencję. Platforma koordynuje agentów działających w ramach „czerwonych”, „niebieskich” i „zielonych” zespołów, automatyzując procesy wykrywania, badania i usuwania luk w zabezpieczeniach. Wprowadzono również nowe funkcje ochrony „agentowych insiderów” – czyli agentów AI działających wewnątrz korporacyjnych sieci.
Badacze bezpieczeństwa Microsoft przeprowadzili symulację, w której atakujący wykorzystują phishing do przejmowania narzędzi programistycznych AI poprzez przepływy kodu urządzenia OAuth. Oszukując użytkowników, aby zatwierdzili pozornie autentyczną prośbę, atakujący mogą uzyskać dostęp do prywatnych repozytoriów, historii sesji i kontrolować aktywne sesje agentów w wierszu poleceń.
Badacze Microsoft wykazali, że agenci AI do kodowania mogą zostać skompromitowani poprzez tzw. zatruwanie zbiorów danych lub zatruwanie modeli. Ataki te osadzają w modelach ukryte, uśpione zachowania, które uruchamiają szkodliwe wywołania narzędzi podczas rutynowych zadań użytkownika.
Napastnicy używają narzędzia open-source GSocket do utrzymywania stałego, szyfrowanego dostępu typu command-and-control do zainfekowanych serwerów Linux. Wykorzystanie publicznej sieci przekaźnikowej zamiast własnej infrastruktury pozwala ominąć tradycyjne blokowanie adresów IP i utrzymać dostęp nawet po załataniu pierwotnych luk.
Laboratorium FORGE firmy Microsoft wykorzystało system skanujący oparty na AI o nazwie kodowej MDASH do analizy podsystemów jądra Linux. Inicjatywa ta zaowocowała 59 publicznymi raportami i 33 przypisanymi numerami CVE, co pokazuje, że AI może znacznie przyspieszyć proces wykrywania podatności, choć weryfikacja przez człowieka pozostaje głównym wąskim gardłem w procesie naprawczym.
Firma Microsoft opublikowała comiesięczne aktualizacje bezpieczeństwa, usuwając 1095 luk w swoich produktach. Wśród nich znajduje się 64 krytycznych poprawek, obejmujących m.in. Azure OpenAI, Exchange Server oraz Active Directory.
Microsoft Research odkrył, że modele AI mogą zostać skompromitowane poprzez modyfikację mniej niż 10 konkretnych neuronów. Te „uśpione” furtki (backdoors) pozwalają atakującemu wywołać złośliwe polecenia, gdy w kontekście pojawią się określone ciągi znaków, nawet jeśli model przechodzi wszystkie standardowe testy bezpieczeństwa.
Badacze Microsoft odkryli 'Lazarus', technikę umożliwiającą przeprogramowanie uśpionych neuronów w modelach LLM w celu wstrzyknięcia złośliwych zachowań. Modyfikując mniej niż 10 neuronów, atakujący może wywołać wykonanie nieautoryzowanych poleceń bez wpływu na standardowe działanie modelu lub wyniki ewaluacji.
Laboratorium FORGE firmy Microsoft wykorzystało skaner podatności oparty na AI o nazwie Hyenas do odkrycia krytycznych problemów z bezpieczeństwem pamięci w standardowej bibliotece języka Rust. Badania pokazują, że nawet bezpieczny kod Rust może wywoływać niezdefiniowane zachowania, jeśli ukryte pod nim abstrakcje typu „unsafe” opierają się na błędnych założeniach dotyczących paniki lub implementacji cech (traits) dostarczonych przez użytkownika.
Grupa Storm-3358 coraz częściej wykorzystuje framework agentowy AI o nazwie ARTEX do przyspieszania ataków na organizacje finansowe. Framework ten automatyzuje skanowanie podatności, kradzież poświadczeń i przemieszczanie się wewnątrz sieci w czasie rzeczywistym, używając popularnych narzędzi typu Nmap i curl.
Przestępcy coraz częściej wdrażają agentowe systemy AI, takie jak ARTEX, aby skanować publiczne repozytoria GitHub w poszukiwaniu wyciekłych danych uwierzytelniających i natychmiast inicjować ataki na usługi chmurowe. Agenty te samodzielnie analizują wyniki, dostosowują zapytania API po błędach i mogą przejść od rozpoznania do eksfiltracji danych z usług takich jak Azure Key Vault w ciągu kilku minut.
Microsoft wprowadził nowe funkcje bezpieczeństwa do zarządzania ryzykiem związanym z agentami AI, w tym Dynamiczne Uprawnienia do ograniczania zakresu zadań oraz kontenery Microsoft Execution Containers (MXC) do izolacji na poziomie systemu operacyjnego. Microsoft Defender zyskał również możliwość wykrywania lokalnych agentów AI oraz ich konfiguracji MCP w systemach Windows i macOS.
Microsoft Research wprowadził PDD Kit, zestaw narzędzi służący do łączenia intencji człowieka z kodem generowanym przez agentów w ramach Proof-Driven Development. Dzięki formalnej weryfikacji w języku Verus, zestaw pozwala deweloperom matematycznie udowodnić, że kod napisany przez AI spełnia określone wymagania, wykraczając poza tradycyjne testowanie.
Analiza 383 000 luk w zabezpieczeniach przeprowadzona przez Microsoft od 1999 r. potwierdza, że mniej niż 0,5% z nich jest wykorzystywanych w rzeczywistych atakach. Atakujący wybierają głównie podatności umożliwiające przejęcie systemu, takie jak zdalne wykonanie kodu (RCE) lub eskalacja uprawnień, a narzędzia wspierane przez AI skróciły czas od ujawnienia luki do stworzenia exploita.
Raport Microsoft Threat Intelligence wskazuje, że grupy hakerskie z Korei Północnej wdrożyły sztuczną inteligencję do swoich rutynowych działań operacyjnych. Wykorzystują one narzędzia AI do przyspieszenia rozpoznania, tworzenia masowych i spersonalizowanych przynęt phishingowych oraz usprawnienia procesów tworzenia złośliwego oprogramowania.
Microsoft odnotował 15-krotny wzrost liczby agentów AI w ekosystemie M365 w ciągu ostatniego roku, co wymusza wprowadzenie nowych ram bezpieczeństwa dla CISO. Uwaga skupia się na wdrażaniu rygorystycznej kontroli tożsamości i głębokiej obserwacji, aby zapobiegać ryzykom związanym z niezarządzaną autonomią AI.
Złośliwa wersja pakietu LiteLLM (1.107.0) została rozpowszechniona przez PyPI, wykonując kod automatycznie przy każdym uruchomieniu interpretera Python w zainfekowanym środowisku. Payload kradł poświadczenia z narzędzi programistycznych, usług chmurowych i konfiguracji AI, bez konieczności bezpośredniego importowania biblioteki w aplikacji.
Microsoft informuje, że powiązana z Chinami grupa Storm-0940, aktywna od 2021 r., od września 2026 r. zaczęła wykorzystywać otwartoźródłowy, agentowy framework do testów penetracyjnych ARTEX do automatyzacji ataków na setki organizacji na całym świecie. Według Microsoft grupa ta odpowiada za niedawno ujawnioną kompromitację łańcucha dostaw ConnectWise, podczas której napędzane przez ARTEX password spraying i nadużycia aplikacji OAuth objęły ponad 2250 podrzędnych najemców (tenantów), przy tempie do 2900 prób logowania na minutę. W kilku przypadkach aktor uzyskał uprzywilejowany dostęp do chmury w mniej niż 3 godziny, a dalsze działania obejmowały zmiany poświadczeń i uprawnień mające na celu utrzymanie dostępu.
Microsoft ogłosił rozszerzenie ramy bezpieczeństwa Project Perception, mającej zająć się ryzykami wynikającymi z autonomicznych agentów AI – agenci są traktowani jako nowa kategoria „insidera”, wymagająca odrębnej tożsamości, uprawnień i kontroli ryzyka. Nowości obejmują Dynamic Permissions (dostęp oparty na zasadzie najmniejszych uprawnień, ograniczony do zadania i czasu), Dynamic Agent Risk (ciągła ocena ryzyka na podstawie odchyleń zachowania i kontekstu) oraz Dynamic Conditional Access (stopniowana reakcja — od zawężenia dostępu po pełną izolację środowiska wykonawczego). Microsoft rozszerza też wykrywanie i obsługę tożsamości (Microsoft Entra Agent ID) do 60 typów lokalnych agentów, w tym Claude Code, OpenAI Codex i GitHub Copilot, oraz wprowadza „Guardian Agents”, monitorujących i reagujących na ryzykowne zachowania agentów z prędkością maszyny.
Microsoft i NVIDIA wydały wspólny dokument „Risk Management for Open-Weight Models in Enterprise” — pierwszy z planowanej serii, oferujący firmom wspólną taksonomię ryzyka i metodykę oceny modeli AI o otwartych wagach. Dokument argumentuje, że to, czy model ma otwarte czy zamknięte wagi, nie jest kluczowym czynnikiem ryzyka — liczy się przypadek użycia, architektura wdrożenia i otaczające zabezpieczenia. Ryzyka podzielono na pięć kategorii (cyberbezpieczeństwo, ochrona danych, treść, interakcja człowiek-AI, stronniczość) i powiązano z ocenami zgodnymi ze standardami ISO oraz ramami NIST AI Risk Management Framework.
Microsoft Research opublikował Magnetar – zero-knowledge wirtualną maszynę (zkVM), która generuje kryptograficzne dowody poprawnego wykonania programu, bez konieczności ponownego uruchamiania go czy zaufania operatorowi. Zamiast zmuszać programistów do przepisywania aplikacji na niestandardowe obwody kryptograficzne, Magnetar dowodzi wykonania standardowego kodu maszynowego RISC-V, dzięki czemu programy napisane w Rust, Go lub C można skompilować normalnie i udowodnić w niezmienionej postaci. Testy na 15 programach pokazują przetwarzanie 7,2-8,7 miliona instrukcji na sekundę na laptopie, przy czym weryfikacja dowodu zajmuje około 12 milisekund, a bezpieczeństwo kryptograficzne opiera się wyłącznie na standardowych funkcjach skrótu, takich jak SHA-256 czy SHA-3, a nie na krzywych eliptycznych czy schematach opartych na kratach.
Microsoft wraz z partnerem Resecurity odkrył chińskojęzyczny ekosystem cyberprzestępczy skupiony wokół podziemnego rynku YAM Store (Storm-3119), który sprzedaje dostęp do przejętych lub nielegalnie pozyskanych środowisk chmurowych Microsoft i Google. Ta infrastruktura zasila trzy powiązane operacje zestawów phishingowych (CoGUI, Haozi, Iron Man System), określane łącznie jako Storm-2990, które od stycznia 2026 r. rozesłały ponad miliard wiadomości phishingowych e-mail i SMS, atakując ponad 75 000 organizacji w sektorach opieki zdrowotnej, finansów, dystrybucji i IT w Japonii, USA, Australii i Indiach. Dział Digital Crimes Unit Microsoft współpracował z organami ścigania, aby zakłócić działalność głównych twórców i infrastruktury.
Microsoft opublikował wytyczne ostrzegające, że planowanie kryptografii postkwantowej (PQC) nie może ograniczać się wyłącznie do ochrony zaszyfrowanych danych — systemy uwierzytelniania, certyfikaty, PKI i moduły HSM również muszą zostać sprawdzone pod kątem zgodności z nowymi algorytmami odpornymi na komputery kwantowe. Microsoft uruchomił 27 sierpnia 2026 r. program pilotażowy PQC TLS, umożliwiający zatwierdzonym urzędom certyfikacji testowanie łańcuchów certyfikatów postkwantowych opartych na ML-DSA-87 w zamkniętych, nieprodukcyjnych środowiskach. Dodano siedem pilotażowych rdzeni od dostawców takich jak DigiCert, Sectigo, HARICA i SSL.com, a nabór trwa do końca 2026 roku. Windows 11 (od aktualizacji z 28 lipca 2026 r.) umożliwia już testowanie certyfikatów ML-DSA w kontrolowanych scenariuszach za pośrednictwem Schannel.
CERT-EU zaktualizowało ostrzeżenie dotyczące krytycznych luk w Microsoft SharePoint Server, potwierdzając aktywne wykorzystywanie CVE-2026-50522 (CVSS 9.8) — błędu deserializacji umożliwiającego zdalne wykonanie kodu. To część szerszej serii niedawno załatanych krytycznych błędów — CVE-2026-32201, CVE-2026-45659, CVE-2026-56164 i CVE-2026-58644 — dotyczących lokalnych (on-premise) instalacji SharePoint Server, z których niektóre można wykorzystać bez uwierzytelnienia.
Microsoft Threat Intelligence udokumentował eksploatację CVE-2026-73570, niezautoryzowanej luki typu OS command-injection w ścieżce powiadomień SNMP w Zimbra Collaboration Suite. Atakujący wywoływali ją za pomocą specjalnie spreparowanych wiadomości e-mail skierowanych przeciwko serwerom dostępnym z internetu, na których zainstalowano opcjonalny pakiet zimbra-snmp z włączonymi powiadomieniami SNMP, co nie wymagało ani uwierzytelnienia, ani interakcji użytkownika. Działania po eksploatacji obejmowały instalację webshelli JSP, eskalację uprawnień do roota, utrzymanie trwałego dostępu, kradzież danych uwierzytelniających i skrzynek pocztowych, ruch boczny między klastrami Zimbra oraz niestandardowe szkodliwe oprogramowanie do zdalnego dostępu. Zimbra naprawiła problem w wersji 10.1.20 (wydanej 20 lipca 2026 r.); CVE zostało publicznie ujawnione 13 sierpnia 2026 r., a Microsoft zaobserwował aktywność skanującą i eksploatacyjną zarówno w okresie między udostępnieniem łatki a ujawnieniem, jak i po nim.
Microsoft Research zaprezentował Quine, system badawczy łączący multimodalny „model świata” biologii z interaktywnym środowiskiem (harness) łączącym modele AI, literaturę naukową, narzędzia laboratoryjne i badaczy. Zbudowany wspólnie na podstawie takich typów danych jak genomika, białka, chemia, RNA/stan komórki oraz bioobrazowanie, model ma na celu przewidywanie, jak systemy biologiczne reagują na interwencje, zanim przeprowadzone zostaną kosztowne eksperymenty laboratoryjne. Współpracując z Broad Institute of MIT and Harvard, Microsoft wykorzystał Quine do uszeregowania tysięcy związków pod kątem potencjału do zmiany stanu komórek raka trzustki między stanami terapeutycznymi, a najwyżej ocenione kandydaci zostali zweryfikowani w testach laboratoryjnych (wet-lab) w ciągu jednego weekendu. Microsoft otwiera teraz program „Quine Fellows”, dający wybranym naukowcom wczesny dostęp, zastrzegając jednocześnie, że system jest eksperymentalny, przeznaczony wyłącznie do badań i nie jest przeznaczony do zastosowań klinicznych.